Πριν κάποια χρόνια χρησιμοποίησα τον ομώνυμο τίτλο για μια σειρά έργων που παρουσίασα στο internet. Σ' εκείνο το σημείωμα παρότρυνα τον θεατή να μην αναλωθεί στην προσπάθεια να επινοήσει μια θεματογραφία ή μια μυστικιστική αφήγηση, αφού επρόκειτο απλώς για παραλλαγές σ' ένα θέμα, κάποια χνάρια στον χρόνο. Αυτά τα έργα θα μπορούσαν να συγκριθούν με τους φθόγγους που συνταιριάζουν μια λέξη και με λέξεις που συνειρμικά καταλήγουν να έχουν κάποιο νόημα.
Αποφάσισα να περιηγηθώ αυτό το σκοτάδι όπως σε μια ανασκαφή, φέρνοντας στο φως αυτές τις επιφάνειες που αποτύπωναν κατά κάποιο τρόπο τις σκέψεις μου ή εξωτερίκευαν την εσωστρέφειά μου και να συμπαρασύρω σ' αυτό το ταξίδι τον υποτιθέμενο θεατή με την ελπίδα πως αυτές οι «γραφές» ήταν δυνατόν ν' αναγνωριστούν απ' το ασυνείδητο του καθενός.
Προφανώς, οι «εικόνες από το τίποτα» προέκυψαν από 'κείνο το σημείωμα.
Το πρώτο ραδιοσήμα που στάλθηκε ποτέ στο διάστημα αποτελείτο από 1679 bits. Ήταν ένα συνοπτικό, παλμικό μήνυμα τριών λεπτών προς ένα σφαιρωτό σμήνος άστρων, το Μ13, μια «εικόνα από το τίποτα» ίσως.
Αν εκείνο το απεγνωσμένο σινιάλο συνέθετε την ελεγεία του ακατανόητου, σ' αυτές τις σελίδες, ο νόμος της αιωνιότητας, η έννοια της ανυπαρξίας και το μουρμουρητό της ζωής, συνυφαίνουν τις εικόνες από το τίποτα, μια αλληγορία που ψηλαφεί βασανιστικά ερωτήματα από κτήσεως κόσμου - μια υπαρξιακή αναζήτηση στα πέρατα του διαστήματος, ένα επικοινωνιακό τέχνασμα σ' έναν κόσμο απέραντης μοναξιάς.
Ίσως το ταξίδι στο σκοτάδι, η επίγνωση της ασημαντότητας μας κι οι απαντήσεις για την ίδια την απεραντοσύνη του σύμπαντος, να βρίσκονται τελικά μέσα μας.Ίσως αυτό το άλυτο μυστήριο που μας περιβάλλει να μην είναι παρά μια προβολή στο μυαλό μας - η μοναξιά που νοιώθουμε στρέφοντας τα μάτια μας στο διάστημα να είναι έλλειψη κατανόησης.
Στο εξώφυλλο:
Γιάννης Πέτσας «Παράθυρο»
(Σίδερο - μικτή τεχνική 195x240,1994).
Οι "ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ" κυκλοφορούν από τις εκδόσεις CaptainBook.gr
Κυκλοφορεί επίσης:
«Το έβδομο ανακοινωθέν», μυθιστόρημα, Οκτώβριος 2009, εκδόσεις ΙΩΛΚΟΣ
